Blauwe thee (Oolong): alles over deze verfijnde infusie

Hoewel blauwe thee, of oolong, in onze streken nog weinig bekend is, blijft het een uiterst verfijnd product. Hij geeft een zachte infusie met weinig bitterheid en weinig theïne. De bladeren ondergaan een gedeeltelijke oxidatie volgens uiteenlopende procedés. Zo ontstaan thees die zich tussen groene en zwarte thee bevinden. De infusies onthullen een rijke waaier aan smaken en aromatische tonen. Klaar om te ontspannen met de jasmijntoets van een blauwe thee?

Oorsprong en bijzonderheden van blauwe thee

Zwarte, groene of witte thee zijn bij ons goed bekend. Maar blauwe thee blijft weinig populair. Toch behoort deze geurige thee tot dezelfde familie en komt hij van dezelfde plant: Camellia sinensis.

Oolong: waarom de naam blauwe thee?

De naam blauwe thee verwijst naar de kleur van de bladeren tijdens het zetten, en niet naar de kleur van het brouwsel. Verwar blauwe thee niet met de infusie van de blauwe erwt, ook wel vlindererwt genoemd. De blauwe erwt is een plant uit de familie van de Fabaceae en heeft geen enkele band met de theestruik. De infusie van haar bloemen levert een prachtig blauwgekleurd drankje op.

Waar komt blauwe thee vandaan?

Oolong thee vindt zijn oorsprong in China, meer bepaald in de provincie Fujian. De teelt heeft zich ook sterk ontwikkeld in Taiwan. Vandaag telt men een dertigtal producerende landen, waaronder India, Vietnam en Malawi.

Wat onderscheidt oolong van andere thees?

De eigenheid van oolong komt voort uit de halve oxidatie van de bladeren. De oxidatiegraad van blauwe thee varieert namelijk tussen 10 en 80 %. Deze thees situeren zich dus tussen groene thee (geen oxidatie) en zwarte thee (volledig geoxideerde bladeren). Voor blauwe thee gebruikt men de grote, meer rijpe bladeren van de plant, die minder tannines en theïne bevatten. Oolong thees ontwikkelen een brede waaier aan smaken en aroma's, afhankelijk van de tuin van herkomst, de gekozen bladeren, de oxidatie en zelfs de manier waarop de bladeren worden gerold.

Oolong: van de plant tot in het kopje

Net als andere thees doorloopt blauwe thee verschillende bewerkingsstappen.

Het verwelken van de bladeren gedurende één tot vier uur.
De oxidatie van de bladeren, met een wisselende duur. Deze belangrijke stap brengt de aromatische tonen van het product tot leven.
Het roosteren: de bladeren worden verhit tot 200 °C om de oxidatie stop te zetten.
Het rollen van de bladeren tot parels, gedraaide vormen of eenvoudig verkreukeld.
Het uiteindelijke drogen op 100 °C, dat de blauwe thee stabiliseert door het vocht te onttrekken.
Het verpakken van het product in een zakje of een blik.

Elk land hanteert zijn eigen oxidatietechniek om een specifiek resultaat te bekomen. In China is de oxidatie van blauwe thee licht, tussen 10 en 25 %. Enkel de randen van het blad worden bruin, terwijl het hart een mooie groene kleur behoudt. In Taiwan wordt oolong tussen 60 en 80 % geoxideerd, waardoor het volledige blad van kleur verandert.

Zetten en proeven van blauwe thee

Tijd om te genieten van de smaak, de geur en de weldaden van een infusie blauwe thee. Het Tea Time kan beginnen.

Het zetten van oolong bladeren

Reken voor het zetten van blauwe thee 12 gram bladeren voor één liter water, oftewel 3 gram per kopje. Laat hem 1 tot 7 minuten trekken, naar persoonlijke voorkeur. De ideale watertemperatuur is 80 °C. Kokend water wordt afgeraden: dat tast de smaak van de blauwe thee aan en vermindert de weldaden van de plant. Bij oolong zijn meerdere opgietingen mogelijk. Zo ontdekt u bij elke kop andere tonen. In China zet men oolong in een witte gaiwan, om de kleur van het brouwsel beter te kunnen waarderen.

Smaak en geur van de infusies

De infusie onthult een zachte vloeistof, zonder bitterheid. De smaken en aroma's van blauwe thee verschillen naargelang de tuin van herkomst, de oxidatiegraad en de roostering van het product.

Een weinig geoxideerde blauwe thee leunt aan bij de smaak van groene thee, met bloementonen die doen denken aan jasmijn, orchidee, sering of pioenroos. De plantaardige vloeistof kan overheerst worden door verleidelijke, zoete of zelfs boterachtige aroma's. Soms tovert het kopje zelfs een vleugje kokos of vanille tevoorschijn.
Een matig geoxideerde blauwe thee brengt een kopje met dominante tonen van fruit, honing en kruiden.
Een sterk geoxideerde blauwe thee doet denken aan zwarte thee. U herkent er houtachtige en geroosterde tonen in, die doen denken aan warme kastanjes of hazelnoten. Ook een smaak van rijp of gekonfijt fruit komt naar voren (pruim, rood fruit, druif, enzovoort). De amberkleurige vloeistof onthult soms een honingachtige toets.

Blauwe thee: een weldaad voor de gezondheid?

Genieten van een kopje blauwe thee tijdens het Tea Time is meteen ook zorgen voor uw gezondheid. Naast zijn lage theïnegehalte bevat de infusie van oolong cis-jasmone en cis-methyljasmonaat. Deze stoffen, met hun zachte jasmijngeur, zouden gunstige effecten hebben op stress en slaap.

Oolong: een paar bijzondere thees voorgesteld

Bent u nog niet vertrouwd met de verschillende oolong variëteiten? Hieronder een kort overzicht van enkele bekende of veel voorkomende infusies.

De Milky Oolong: zijn weinig geoxideerde bladeren worden boven kokende melk geplaatst. De Milky Oolong thee absorbeert het melkachtige aroma en geeft het delicaat vrij in uw kopje.
De Tie Guan Yin: dit is de traditionele blauwe thee uit China, met zijn herkenbare bloementonen.
De Bao Zhong: een typische blauwe thee uit Taiwan, subtiel geparfumeerd met jasmijn.

De familie van blauwe thees zit vol verrassingen. Zin om de kleuren en aroma's van een blauwe thee uit China of Taiwan te ontdekken? Vind uw zakje of blik in onze oolong thees.